We zijn alweer bijna twee weken in het echt werkelijk waar prachtige Kroatië; dus hoog tijd voor een update! Na een veel te grote camping (138h2, ik heb nog nooit zoiets achterlijk groots gezien!) in Istrië nabij Umag op dag 12, zochten we op dag 13 een kleinere campsite op. Nog niet echt heel erg makkelijk omdat de campings hier heel vaak mega groot zijn. Vaak wel meer dan 1000 plekken, heel veel drukke Slovenen die elkaar ook nog eens allemaal lijken te kennen en weinig sfeer, maar het lukt ons tot nu toe toch aardig goed! Ik had al over Camp Val Vidal vlakbij Rovinj gelezen en daar aangekomen blijkt het een lief klein terrein te zijn met maar 20 plekken, super netjes sanitair en een schuchtere maar lieve gastvrouw. Op een steenworp afstand van zee, dus we besluiten om daar lekker een paar dagen te blijven.

• 

• 

Op dag 14 lummelen we dan ook heerlijk rondom ons campertje en maken we ons s avonds klaar om de stad Rovinj te bezoeken! Uiteraard weer pittige fietstocht; maar (op de heenweg) goed te doen! We lopen rond, drinken wat en eten weer heerlijke vis en fietsen dan in het pikkedonker weer terug naar de camping net buiten Rovinj… We zien werkelijk geen hand voor ogen en het is laat maar zeggen niet allemaal asfalt waarover je fietst en totaal niet vlak 🙂 Laten we erop houden dat dit niet de slimste keuze was.. maar “we survived!”

• 

• 

• 

Op dag 15 verkennen we de omgeving van Rovinj nog net wat beter en fietsen we heuvel op en heuvel af via de kust en de bijhorend mooie kleine wel kiezelige strandjes naar Rovinj toe. We lunchen lekker en komen nog een Nederlands stel tegen wat ons een tip geeft voor een camping in Pula. Top! Altijd fijn. Wijn pakt nog lekker een kappertje einde dag en ’s avonds schaffen we dan toch maar waterschoenen aan, want we hebben ons de afgelopen dagen al aardig wat pijn gedaan! Die zijn binnen! Omdat we denken dat we wel helemaal langs de kust terug kunnen fietsen (op aanraden van de kapster) naar onze camping proberen we dat even uit. En alhoewel het al bijna donker is als we aankomen en we stukken met de fiets in de hand moeten lopen door rotsachtig gebied lukt het wel! Vlakbij de camping pakken we dan ook nog even een wijntje om bij te komen deze bumby road en maken we plannen voor de volgende dag!

Via het kleine schilderachtige Porec rijden we op dag 16 naar Pula. Op campercontact (de app die we veel gebruiken met recencies over camper en kampeerplaatsen) staat dat Diana de eigenaresse van Camp Diana in Banjole een ware attractie is. En dat blijkt! Bij aankomst laat ze ons haar kleine camping van voor naar achter zien en vertelt ze met een Oostenrijks Duits accent wat we allemaal wel en niet mogen doen binnen een bepaald tijdsbestek. Wel mogen we zelf een leuk plekje uitzoeken en we zijn er dik tevreden mee. In de avond kunnen we het toch niet laten om even de fiets op te stappen om een mooi plekje te zoeken voor een koud drankje! Gelukkig hebben we van ons zelf al geleerd niet al te ver te fietsen want anders zijn we meteen weer bekaf. We houden het dit keer aardig binnen de perken (al pakken we natuurlijk wel weer wat onverharde stukken mee) en vinden een typisch Kroatisch beachbarretje waar we de enige toeristen zijn! Daar houden we van! We kijken onze ogen uit 🙂 !

Aardig ingelezen over Pula, wat een rauwere stad moet zijn dan Rovinj, gaan we er op dag 17 een lekker toeristisch dagje van maken. Als ongeveer weer de enige gekke Nederlandse toeristen fietsen wij de stad binnen, waar we vaak in het lichtste verzet moeten knallen om op plaats van bestemming aan te komen! Het collosseum staat als eerste op de planning. We kunnen de ingang niet vinden in de bloedhitte en fietsen dan ook eerst 3 keer rondom dat ding heen voordat we weer aankomen bij de plek waar we begonnen.. en waar ook de ingang blijkt te zijn. Zal de warmte wel zijn!

Daarna verkennen we deels op de fiets en deels lopend de rest van het stadje Pula. Heerlijke kleine straatjes, Kroatische fuzi (pasta) met verse truffel uit de regio als lunch en een klein beetje shoppen maken het een topdagje! Ik kom er achter dat het goed voor de portemonnee is dat de kledingwinkels hier geen voorraad hebben gekregen uit bijvoorbeeld Italie doordat de grenzen zolang dicht waren; want er hangt niks leuks tussen. Verder allemaal oude toeristenmeukjes waar je niks mee kan, scheelt weer 😉

• 

• 

Midden in de nacht begint dag 18 al voor ons, omdat het opeens flink begint te waaien! Hup ’s nachts de camper uit en in een rap tempo halen we de voortent eraf, goede actie want er komen die nacht flinke hoosbuien en windvlagen voorbij. Dat was niet prettig geweest met een luifeltje ervoor! Nog even lekker slapen, de wind afgewacht en ’s middags willen we dan eindelijk gaan suppen. Na ons kayak avontuur in Reichenau willen we nu toch echt de plank op. We vinden een baai beneden bij de camping waar ze de supboarden verhuren, dus einde dag stappen we op! Ik (Fleur) heb het al eens eerder gedaan; maar ook Wijn lukt het goed om meteen te staan en evenwicht te bewaren dus we peddelen meteen lekker het afgebakende stuk van het strand uit.. Zooo lekker windje! Dat gaat rap! We hoeven eigenlijk helemaal niet te peddelen… en lekker golven! Heerlijk!!!! …..Totdat we binnen een paar minuten al zo ver weg zijn dat we even gaan kijken of we wel terug kunnen peddelen. Uhm nou dat lukte dus gewoon NIET meer! Wijn lukt het gelukkig nog wel om een bootje aan te houden waar wat gelukkig voor anker ligt om te vragen of ze mij willen ophalen van de zee en ons terug naar het strand willen brengen. Nog mooier is het dat er een man en vrouw op zit met een volwassen gehandicapte zoon die in zijn blootje op het trappetje van de boot van het water aan het genieten is. Die gilt het werkelijk van plezier af als wij als twee kneuzen aan een touw mee worden gesleept naar de kust. Haha! Dat was best op het nippertje, ik had echt niet op eigen kracht terug kunnen peddelen en had alles al geprobeerd.

Avontuurtje weer! Lekker pittig dagje zo, gelukkig hebben we de foto’s nog.

• 

• 

Na de spannende dag is het op dag 19 tijd om weer lekker verplaatsen. We blijven het liefst zo’n 3 nachten ergens staan, dan hebben we de tijd om de omgeving te ontdekken en af en toe ook een beetje bij te komen van het rijden en zoeken. Bevalt ons heel goed tot nu toe! En vandaag meteen ook een toffe dag want we besluiten om met de veerboot te gaan. Ons campertje voor het eerst op een bootje, hoe leuk!

• 

• 

• 

We gaan eerst naar het eiland Cres, waar we op een grote maar prachtige camping gaan staan vlakbij de stad zodat we deze ’s avonds kunnen bezoeken. De uitzichten tijdens het rijden vanaf de ferry zijn supermooi! Het eiland is heel erg rustig en we voelen ons meteen helemaal thuis. Het stadje is ’s avonds ook erg gezellig. Het schijnt echter veel rustiger te zijn dan normaal rond deze tijd van het jaar door de corona-situatie, maar dat maakt ons natuurlijk niks uit. Alles draait en is open dus we merken er hier eigenlijk heel weinig van, alleen dat de keuze voor een restaurantje vaak nog lastiger is omdat er overal een plekje is! Een behoorlijk luxe probleem dus!

• 

• 

Op dag 20 pakken we door en rijden we helemaal naar beneden naar het eiland Losinj, over het draaipontje wat Cres en Losinj met elkaar verbindt en we komen aan op camping Poljana. Een terrassencamping op een soort van landtong met aan beiden kanten de zee, niet goedkoop maar wel mega mooi! We besluiten er dus voor een paar dagen voor te gaan! We rijden in een golfkarretje samen met iemand van de camping over het terrein, kiezen een prachtige plek uit op de camping, zien mooie vergezichten en rommelen verder die dag een beetje aan. De volgende dag 21 gaan we er natuurlijk weer op uit en verkennen we eerst Mali Losinj wat een supermooi rustig stadje is met een schitterende haven. Ook hier worden we weer vaak nagekeken dat we alles maar op de fiets aan het doen zijn maar (zeker op dat moment .. ) vinden we dat alleen maar heel erg grappig!! We komen op echt zulke mooie plekken, stoppen even om te zwemmen tussendoor en genieten echt volop!! Maar die dag hebben we ook weer heel wat pittige obstakels op de weg gehad, met een soort van geitenpad als hoogtepunt.. de foto’s hieronder spreken voor zich. Wij noemen het vanaf nu “b(h)iken” omdat we op deze paden meer hiken dan op de fiets zitten en we hele stukken moeten lopen soms met de fiets tillend op de schouder! Maar het grappige is dat we dit ‘afzien’ zelfs nog leuk vinden ook. Zo werken we nog goed aan de conditie 🙂

• 

• 

• 

• 

• 

Moe maar voldaan van de spannende (fiets)rit komen we ’s avonds weer terug op onze prachtige campingplek waar we door de buren worden gewaarschuwd voor (weer) een enorme storm die op komst is. We geloven er eigenlijk niet veel van, maar besluiten toch maar de tent eraf te halen zoals wordt geadviseerd. En deze lieve buurvrouw had enorm gelijk, want die ochtend razen er windstoten van bijna 100 km per uur over Losinj! De camper schudt heen en weer en ik vind het best wel spannend! Gelukkig vindt Wijn dit niet en we vallen na een paar uur toch gewoon weer in slaap! Rond 10:30 op dag 22 worden we dan ook pas weer wakker, heerlijk uitgeslapen!! Dat is lang geleden. Het blijft nog even een paar uurtjes ietsjes koeler maar al heel erg snel is het gelukkig alweer bokheet en omdat we het natuurlijk niet kunnen laten gaan we weer de fiets op om nu naar Velin Losinj te gaan. Dit is het kleinere zusje van Mali Losinj waar we de dag daarvoor waren en het is een lekker stukje ‘uitwaaien’! Bovendien nóg schattiger en dus ook weer heel leuk om gezien te hebben! Dag 22 besluiten we af te sluiten met een pizza’tje in Mali Losinj en we maken alweer plannen voor dag 23….

Tijd voor een nieuw eiland en dus tijd voor Krk!

Later dus weer meer lieve mensen! Lieve groet van ons!

• 

•