Wij zijn fan van Kroatië!!
Inmiddels zijn we al een paar dagen in Italië ( nadat de Nederlandse regering het reisadvies vorige week had veranderd….. ) maar daar later meer over! Eerst het tweede deel van onze reis door Kroatië. Wát is het een ontzettend mooi land en wat heeft het ons de afgelopen weken verrast. We zijn echt enorm fan geworden en na de prachtige eilanden Cres en Losinj besloten we dan ook op dag 23 nog een ander eiland te bezoeken waar veel over wordt geschreven: Krk. De naam is op zich al fantastisch dus dat beloofde veel goeds. De rust en mooie natuur in Losinj werd alleen jammer genoeg bij aankomst op het eiland Krk niet meteen overtroffen of geëvenaard en we zochten dan ook enige tijd naar een leuke campingspot. Het voordeel van op de bonnefooi reizen is dat je kan doen en laten wat je wil, maar soms moet je ook even doorzetten om een mooie plek te vinden… We leerden al eerder dat het dan beter is om eerst even rustig te gaan eten ( anders worden we allebei vrij kribbig ), de boeken en apps erbij te pakken en kalm tot een besluit te komen.. Dan houden we de sfeer een stuk beter 😉
We besluiten daarom uiteindelijk naar een Agriturismo-achtige camping te gaan boven op een berg tussen de stadjes Krk en Punta in. De helling op om naar de plek te komen was zoals beschreven in reviews behoorlijk stijl, maar het uitzicht is wel echt bizar mooi. Als we aankomen is er niemand aanwezig, maar als we even bellen krijgen we een enorm verhaal over solar electriciteit én de mededeling dat we toch echt nog even verder naar boven moeten rijden, want daar zijn de allermooiste plekken. Stoer als we ( of in ieder geval Wijn ) inmiddels is, doen we dat! En we vinden dan ook een werkelijk prachtige plek om te staan. Electriciteit is er op dat moment nog niet, maar ’s avonds ontmoeten we de twee eigenaren, de dikke en de dunne, ( die zeggen dat ze broers zijn.. maar waarvan wij denken dat dat net even anders zit… ) en krijgen we een enorm verlengsnoer mee met stekkers die totaal niet geschikt zijn om buiten te liggen 🙂 ! De komende leggen we wel meerdere keren het hele kamp plat omdat wij nogal eens onze ijskast, Nespresso-apparaat, waterkoker en lichtjes tegelijk aan hebben staan; maar daar schijnt niemand zich druk om te maken! Nog diezelfde avond rijden de twee mannen wel 10 keer met een kleine smart op en neer de berg af.. ook dat zal de komende dagen zo doorgaan, een heerlijk rommelige plek!
Op dag 24 is het tijd om de strandjes van Krk te gaan ontdekken! Bepakt en bezakt met rugzakken, waterschoenen en broodjes willen we de steile berg af gaan dalen als ik erachter kom dat mijn band plat is. Even een hele flinke domper, want onze fietsen zijn heilig. Maar voorbereid op bijna alles hebben we voor vertrek bij de Action nog een bandenplak setje aangeschaft en ook al deden we er eventjes over… ( en waren er 2 gaatjes, wat ervoor zorgde dat we 2 keer moesten plakken ) lukt het om de band te repareren en zitten we iets later dan gepland gewoon weer op de fiets! We ontdekken prachtige afgelegen baaitjes met helderblauw water waar we heerlijk een paar uurtjes zonnen en eten ’s avonds in een Konoba ( soort van bistro ) op aanraden van onze ‘broers’.
De volgende dag 25 worden we wakker boven op de berg en proberen we voor de enorme hitte uit naar Krk te fietsen. Voordat we weg zijn en dus ontbeten, afgewassen en gedoucht hebben duurt het altijd wel eventjes, maar nog steeds redelijk vroeg zijn we vandaag op pad. Omdat ik nog heel wat weken vooruit moet op mijn fietsie zoeken we een fietsenmaker die er 2 nieuwe bandjes op zet zodat we weer safe op weg kunnen. We kopen bij hem ook nog maar even nieuwe remmen en reservebandjes, zodat we dat ook in huis hebben 😉
De berg is fantastisch maar toch houden we het op dag 26 voor gezien en gaan we weer door! Rab is een van de weinige eilanden waar je namelijk zandstranden hebt in Kroatië en omdat we na al die stenen en rotsen dat ook wel weer eens willen meemaken, gaan we dan ook naar dit eiland toe. Betekent ook natuurlijk weer met ferry. Die beginnen we al als een soort van bus te gebruiken, gaat altijd heel erg makkelijk en soepel. Er zijn maar een paar kampeer- mogelijkheden op Rab en bij de stranden die wij met de fiets kunnen bezoeken is er zelfs maar één dus we zijn weer aangewezen op een enorm kampement. Dat heeft zoals jullie wel hebben gelezen in mijn eerdere blogs niet onze voorkeur, maar deze camping ligt wel super gaaf! We gaan op de voorste rij echt recht op het strand staan! Waarschijnlijk weinig schaduw dus we zullen wel vroeg de bus uitbranden, maar het voelt echt heel erg “vanlife”.
Dag 27 staat met nieuwe bandjes dan natuurlijk weer in het teken van een flinke fietstocht om dingen te ontdekken! Bijna alle zandstranden naast Paradise Beach waar we onze camper al op hebben gezet zijn ontzettend moeilijk te bereiken, een pittige maar leuke uitdaging dus! Het lukt ons op om soms met de fiets in de hand een paar fantastische stranden en baaitjes te vinden en het meest geweldige is ook nog eens dat er bijna geen andere mensen te vinden zijn. We gaan lekker een uurtje ergens liggen, een beetje zwemmen en dan weer een stuk op de fiets, voor ons zijn dit echt ideale dagen! Maar omdat we soms ook even orde op zaken moeten stellen en dat vaak op een hele grote camping goed kan, gebruiken we dag 28 om 3 wassen te draaien, alles schoon te maken en op te ruimen om de volgende dag weer naar een totaal andere omgeving te gaan rijden!
Dag 29 staat in het teken van de reis naar het nationale natuurpark met de Plitvice meren. Van heel veel mensen hebben we gehoord dat je dit echt niet kan overslaan op een reis door Kroatië, dus willen wij dit ook heel graag zien. Vanaf het eiland Rab, pakken we de ferry weer naar het vaste land en vanuit daar kruisen we midden door Kroatië naar de Plitvice meren. Achteraf gezien denken we dat we de grote wegen op google maps hadden uitstaan, want de route was prachtig maar behoorlijk ruig, met slechte wegen en wilde paarden in plaats van andere tegenliggers… 😉 De eerste camping die ik had uitgekozen blijkt dicht te zijn ( corona waarschijnlijk? ) waardoor we even door moeten rijden, maar uiteindelijk vinden we een hele toffe camping, wat eigenlijk een groot bos is waar je gewoon ergens een plekje uit kan kiezen. Het is enorm heuvelachtig en mensen staan in diepe kuilen met tentjes en overal campertjes kris kras door elkaar heen, erg leuk om zoiets ook weer mee te maken! En bovendien een totaal andere omgeving dan de dag ervoor! Van het bloedhete strand naar het veel koelere bos een paar uur verder rijden, echt te gek een land met zoveel gezichten. We duiken er die avond vroeg in, want om 9 uur moeten we met de bus mee om onze wandeling te gaan maken. Spannend!
Met mondkap op zitten we op dag 30 braaf om 9 uur in de bus. We hebben veel gelezen over de manieren om het park te bezichtigen en omdat het normaal echt enorm druk kan zijn in de zomer besluiten we sowieso om de hike te starten bij ingang 2. Dan loop je tegen de richting in en heb je de minste kans op hordes met toeristen. Nou is het helemaal niet druk door de corona perikelen deze tijd; dus hebben we dubbel geluk. De eerste 2 uurtjes lopen we dan ook langs de meest prachtige meren met felgroene kleuren en komen we wel wat toeristen tegen, maar het is echt heel erg goed te doen! Het park is echt verschrikkelijk mooi en beiden hebben we nog nooit eerder zoiets moois gezien qua natuurschoonheid. Het lijkt soms wel onwerkelijk en met de leuke kleine houten paadjes die zijn aangelegd voelt het ook echt als een soort van sprookje waar je doorheen wandelt. Voor iedereen die ooit naar Kroatië gaat, ik zou dit park echt op de planning zetten, want het is werkelijk supermooi!! De wandeling die ik had uitgezocht zou 4 tot 6 uur duren en best zwaar zijn; wat achteraf niet echt zo was. Ik geloof dat wij na 3,5 uur al klaar waren dus we hadden ook de zwaarste wandeling kunnen nemen, maar dat wisten we ook niet van af te voren.
Diezelfde avond spreken we met vrienden uit Nederland af om elkaar de volgende dag te ontmoeten in Zadar, dus op dag 30 stond er weer een klein ritje op de planning! Omdat er bij Zadar bijna geen campings te vinden zijn komen we op de meest premium camping waar we tot nu toe hebben gestaan terecht. Het Falkensteiner Resort heeft muziek op de wc, je kan de afwas in een afwasmachine stoppen ( wel tegen betaling helaas ) en witte armbandjes zijn verplicht om de supermarkt binnen te komen. Niet iets wat we zelf zouden uitkiezen; maar wel heel grappig om mee te maken en zo kunnen we met Maartje en Tobias afspreken die in de stad verblijven. Die avond gaan we dus ook supergezellig met elkaar uit eten en belanden na maanden van niet uitgaan ook weer in een club! Wel net iets te diep in het glaasje gekeken…. waardoor we dag 31 als verloren kunnen beschouwen, maar we hebben onwijs genoten. Heel erg gezellig om weer even met vrienden te zijn!
Dag 32 zijn we allemaal weer helemaal fris en fruitig en dat is maar goed ook, want om 9 uur ’s ochtends moeten we al klaar staan in de haven van Zadar. Tobias en Maartje, waarvoor nogmaals dank, hebben een schipper ( en een verdwaalde neef, vriend of wat dan ook) geregeld die ons een dagje mee de zee mee opnemen! De hele dag lekker in een speedboot mooie baaitjes en natuurparken af, lekker wijntjes drinken op een terras, lunchen en gezelligheid! Echt een topdag op het water. Zelf zouden we niet zo snel met zijn tweeën een privé bootje huren dus dit was echt onwijs leuk om te doen! We sluiten de dag nog even af met een pivo in de haven en gaan na de gezellige dagen gaan wij de volgende dag 33 weer allebei onze eigen weg. Voor ons is dat Hvar. Hét party eiland of wel Ibiza van Kroatië. Dit zal in corona tijden wel meevallen, maar we zijn wel mega benieuwd en willen dit dus zeker niet missen 🙂
De ferry naar Hvar is enorm groot, zo groot hebben we het nog niet eerder meegemaakt en er zijn bijna geen campers die erop gaan, dus dat was even anders dan de vorige keren dat we een overtochtje maakten! Aangekomen op het eiland zijn de uitzichten en kronkelwegen werkelijk super mooi, maar we begrijpen ook waarom er niet zoveel campers naar Hvar gaan, haha! Wij besluiten om naar Camp Kopito te gaan, waar bij aankomst niemand is, maar omdat ik de eigenaar al op de ferry heb gesproken mogen we gewoon een plekje uitzoeken en komt hij ’s avonds wel even polshoogte nemen. Een soort van Kroaatse Bassie met enorm doorgerookte stem en lach verwelkomt ons en we vinden dit een topplekje voor een paar dagen. Op dag 34 gaan we de steile helling af op de fiets en verkennen we lekker wat strandjes en Hvar Stad. De zee glinstert je overal tegemoet en het is iets mondainer dan de andere steden die we tot nu toe hebben bezocht. Ook is er echt wel een soort van Ibiza-sfeertje wat het helemaal relaxt maakt. In de avond koken we lekker thuis en maken we plannetjes om de volgende dag 35 nog weer wat meer van Hvar stad en de omgeving te ontdekken. Waar wij van houden en wat je ook veel op Ibiza ziet zijn de soort van onbereikbare strandjes waar dan toch een enorm leuk barretje/restaurantje blijkt te zitten. Wij klimmen en klauteren dan ook even flink over rotsen heen en vinden uiteindelijk een barretje met de naam Robinson… Daar besluiten we even bij te komen en beraad te hebben over wat we moeten gaan doen. We hebben dan namelijk net gehoord dat de Nederlandse regering het reisadvies van geel naar oranje heeft veranderd, wat erop neerkomt dat we niet meer verzekerd zijn als we reizen in Kroatië.. Zelf merken we op dat moment terwijl we op een heel rustig plekje zitten in de middle of nowhere vlakbij Hvar stad niks van veel meer besmettingen, brandhaarden etc.. maar niet verzekerd zijn is iets wat we toch niet zo prettig vinden. Er gaan even door ons hoofd om meteen vanaf Hvar of Split de ferry te gaan nemen, maar overhaast op stel en sprong weggaan voelt ook niet goed. We denken er nog even over na..
Dag 36 besluiten we wel om Hvar stad achter ons te laten, maar niet om meteen Kroatië te verlaten. Het zal niet om een paar dagen gaan en we willen ons plan om met de boot naar Bari vanaf Dubrovnik te reizen (nog) niet opgeven. Dus gebruiken we deze dag om het hele eiland met ons campertje te verkennen. Van Hvar stad rijden we naar het verlaten dorp Malo Grablje, waar we wat instagram-waardige foto’s met de bus maken, via Stari Grad waar we een verfrissend drankje nemen naar Vrobska. Dit wordt klein Venetië genoemd, wat enorm overdreven is, maar wel heel schattig om te zien! Daarna doen we nog even flink boodschappen in Jelsa, waarna we via de smalste en steilste wegen ooit ( zweten!!) helemaal aan de andere kant van het eiland uitkomen bij Camp Mlaska. De camping is een soort van Woodstock, waar iedereen maar door elkaar heen staat, maar het lukt ons om helemaal op de punt een geweldige plek te vinden. Het voelt weer een beetje als het eind van de wereld en de uitzichten zijn super. Hier kunnen we ons wel eventjes vermaken.
Meestal zijn we druk in de weer, maar op dag 37 doen we lekker weinig. We komen de camping niet af en we luieren wat, we zwemmen, lezen en relaxen. Wel boeken we de tickets voor de overtocht. Spannend! De volgende dag zullen we eerst de ferry nemen naar het vaste land, dan naar Dubrovnik rijden en ’s avonds de boot op gaan naar Italië. Gek om ons geliefde Kroatië achter te laten, maar ook wel tof en we hebben zin in een nieuw avontuur.
Dag 38 begint super voorspoedig. We pakken de camper weer netjes in en om 9 uur rijden we de camping af. We zijn op tijd voor de ferry naar het vaste land en de weg langs de kust naar Dubrovnik is werkelijk prachtig! En hoe cool! We rijden ook een stukje door Bosnië, nog een land op het lijstje. Ik stuur stoer een foto door naar mama en Mil. Omdat ik altijd graag alles een beetje op tijd in orde wil hebben besluiten we alvast de tickets voor de boot op te halen bij de haven en daar de camper ook veilig te parkeren, dan fietsen we zo Dubrovnik in voor een heerlijke middag… Nietsvermoedend ga ik dan ook ‘even snel’ het kantoortje van de ferry binnen, waar de ellende van de dag begon. Een stuurse Kroaatse genaamd Fani vraagt mij of we door Bosnië naar Dubrovnik zijn gekomen en omdat ik dat niet geheel kan ontkennen, vertelt ze me dat ik dan de tickets niet mee krijg. Onze paspoorten zijn gescand en om een erg lang verhaal kort te maken.. we zouden Italië gewoon niet inkomen. Ze vraagt ons dan ook om naar de politie te gaan om het te checken en omdat dat vlakbij is doen we dat. Daar weten zij ons gerust te stellen dat het om een corridor gaat en dat we heus wel mee mogen. Dus na veel gebel en geleur met Fani krijgen we de tickets mee. We genieten nog een paar uur van Dubrovnik, wat een hele mooie stad is! Game of Thrones is er opgenomen en dat zie je overal in de stad terug. Winkels die artikelen daarvan verkopen en waardoor de stad meer ‘gehypet’ aanvoelt. Maar desalniettemin toch wel erg de moeite waard en leuk om uiteraard weer met de fiets te ontdekken.
Daarna toch weer op tijd terug naar de ferry, want ik vind het al een beetje spannend zo een boot op en de hectische middag heeft het niet veel beter gemaakt. Daar aangekomen lukt het tientallen auto’s niet om de ferry op te komen.. allemaal door het Bosnië verhaal. Wij besluiten om gewoon de douane door te rijden in Kroatië, wat allemaal nog goed lukt. Maar bij de boot aangekomen worden we nog in de auto aangesproken door de captain himself.. .. hoe we Dubrovnik bereikt zouden hebben? Eerst draaien we er nog een beetje omheen, maar hij wil ons erg bang maken en begint met enorme boetes, interpol, verdragen etc te dreigen. Wijn is daar nog niet zo erg van onder de indruk, maar deze angst wordt mij teveel en dus besluiten we om te keren. Even nadenken.. even met Buitenlandse Zaken bellen en kijken wat alle anderen doen… En dan besluiten we dat we het toch op eigen risico gewoon gaan doen. Oh wat spannend! Voornamelijk omdat Wijn niet kan geloven dat alle landen met elkaar samenwerken en we zelf online niks kunnen vinden van boetes en regels van de Italiaanse overheid. Dus we gaan! We drinken maar van de spanning wat wijntjes in de bijna lege bar en proberen een paar uur te slapen in onze cabin. Bij mij lukt dat niet echt. Om 7 uur worden we gewekt en na een snelle douche en een straf kopje koffie zijn we in de haven van Bari. Wel heel cool, gewoon een ander land binnen een nachtje! We mogen de auto uit de garage van de boot rijden en in de rij gaan staan voor de Italiaanse carabinieri en douane. Dit kwartiertje ben ik heel erg stil geweest; en ging er echt van alles door mijn hoofd. Maar de paspoorten werden gecontroleerd en er was geen vuiltje aan de lucht!!! We reden zo de haven uit en het ruige Zuid Italiaanse Bari in! We made it! Bella Italia!
Daar later natuurlijk weer meer over lieve mensen. De Amalfi kust hebben we inmiddels achter de rug en we zijn alweer meer dan 6 weken onderweg. Ons busje doet het nog steeds supergoed en we hebben het echt mega naar ons zin. Wat zijn we ontzettend blij dat we dit zijn gaan doen.
Tot snel allemaal! Ciao tutti!
Lieve groet van ons, Fleur en Wijn
