Na onze uiterst spannende aankomst in het land van pizza, vespa’s en limoncello moesten we best wel eventjes wennen. Italië is toch weer een heel ander land zo vlak na ons geliefde Kroatië waar we na een aantal weken best “lekker in zaten”. De wegen zijn namelijk (vooral in het zuiden van Italië) erg beroerd, de campings zijn anders (lees: viezer) en de Italianen zelf zijn behoorlijk opgewonden standjes tot in tegenstelling met de (op het eerst lijkende) norse Kroaten. Maar dat mag de pret natuurlijk allemaal niet drukken en op de eerste dag 38 in Italië gaan we meteen ambitieus van start. Aangekomen in Bari besluiten we deze stad links te laten liggen om het pittoreske Monopoli in Puglia te bezoeken. We komen hier al vroeg aan en het stadje moet nog een beetje ontwaken, wat heel leuk is om te zien! Meteen zie ik overal leuke winkeltjes, schattige barretjes, café’tjes en leuk geschilderde huisjes. Dit is meteen het echte Italië! Yes! Omdat we nog niet echt veel plannen hebben gemaakt voor dit land, maar wel de Amalfi kust willen bezoeken besluiten we het dwars door het land te steken en richting Salerno te rijden.

• 

• 

• 

Op de weg daar naartoe ligt Matera ( Unesco’tje, altijd goed.. ) wat we dan ook op deze dag even meepakken. Weinig over gelezen en eigenlijk nog nooit van gehoord; maar mega blij dat we daar langs zijn gegaan. Mede door het spookachtige bewolkte weer, de weinige slaapuren op de ferry en de rust in de stad worden we betoverd door deze uit rotsblokken uitgehouwde nederzetting! Tof! Die avond rijden we door naar de camping van Fernando in Salerno. Op campercontact staat dat mensen er al jaren terugkomen, mede door Fernando zijn gastvrijheid. En het mag gezegd, het is een ontzettend aardige behulpzame vent maar we worden op een klein plekje naast de parkeerplaats gezet. Toch maar doen, want al laat en dan zien we morgen wel weer verder. Het kleine plekje blijkt uiterst fotogeniek, want aan het water, en de pizza’s op de camping waren ook lekker, maar toch gaan we op dag 39 weer door.

• 

• 

• 

De Amalfi kust staat op de planning en die moet dan ook gereden worden. En wij doen dat natuurlijk gewoon lekker op een bloedhete zondagmiddag als ALLE Italianen uit de omgeving ook met scooters, auto’s, opa’s, oma’s, kinderen dat doen. Geen enkel punt;) Maar we worden wel echt enorm beloond! Het is een werkelijk prachtige route die je niet met een grote camper mag rijden (maar wel met een busje zoals wij hebben hoor) door de vele haarspeldbochten, smalle straatjes en angstaanjagende steile hellingen. Top! Wijn toetert en steekt zijn hand veelvuldig uit het raam om kracht bij zijn eigen gemaakte Italiaanse rijstijl te zetten en we komen einde van de middag veilig en wel aan de andere kant. Phieuw! Als ik de camping probeer te reserveren (want weer heel veel slingeren om daar te komen) hebben ze geen plek. Toch besluiten we het te wagen want er zijn helemaal geen campings in de buurt en aangekomen hebben ze toch opeens plek. Dat is fijn. Even uitrusten de aankomende dagen hoor!

• 

Dag 40 is dan ook een dagje van relaxen. We kijken een beetje hoe we de kustplaatsjes van de Amalfi kunnen gaan bezoeken zonder de bus en we ploffen neer op een lekker terrasje. Omdat we heel veel doen elke dag voelt dit als een echt vakantiedagje en ook een soort van spijbelen van onze activiteiten;) Ook weleens lekker! De camping vinden we een beetje lijken op een hostel, gezellig! Tegenover ons staat een jong Duits stel met een hele oude Westfalia bus genaamd Big Bob en verder allemaal koepeltentjes met wisselend jonge en iets oudere mensen die we allemaal lekker in de gaten kunnen houden 😉 Helaas geen foto gemaakt voor het eerst op deze plek. Jammer wat we stonden heel erg mooi aan zee.

• 

• 

• 

Voor ons is de Amalfi kust niet compleet zonder het bezoek aan een stadje dus op dag 41 gaan we heel dapper met de stadsbus op pad. De eerste bus komt aanrijden zodra we bij de halte aan komen lopen, wat achteraf ook het enige busritje blijkt te zijn van de dag. Daarna zijn we overgeleverd aan taxi’s omdat er door corona heel weinig mensen in de bussen mogen én omdat we in Zuid Italië zijn en ze daar het niet zo nauw nemen met de bustijden. Goede leerschool en hadden we misschien wel van te voren kunnen weten, maar goed.. Positano is wel enorm mooi om te bezoeken. Toeristisch maar chique en mondain! Heel fotogeniek en toch leuk om mee te pakken. We lunchen lekker en komen uiteindelijk na een paar uur wachten en zoeken naar iemand die ons voor een beetje schappelijk bedrag terug kan brengen moe weer aan op de camping. Toch een leuke dag hoor.

• 

• 

• 

Na de slingerende weg omhoog van de camping vandaan rijden we op dag 42 langs Sorrento! Dit is echt Zuid Italië. Mega druk met werkelijk waar overal waar je kan kijken mooie oude vespa’tjes. Super sfeervol en hectisch. Maar dat is niet het hoofddoel van de dag, want er staan nog 2 toeristische attracties op de planning. Eerst Pompeï. Dit overblijfsel uit de Romeinse tijd heeft mij in ieder geval nooit zo getrokken, maar we zijn in de buurt en wanneer komen we hier nou ooit weer, dus we gaan het wel bezoeken. En het is echt de moeite waard! Vooral omdat het zo intens groot is en er nu gewoon bijna geen toeristen zijn. De meeste mensen lopen met een audiotour of gids maar wij rammen binnen een paar uur alle highlights zelf af en zijn daar enorm tevreden mee.

• 

• 

• 

• 

Daarna proberen we de Vesuvius nog ‘even’ te beklimmen. Dat was misschien iets te ambitieus. Ons campertje vond de tocht naar de top al iets te warm ( oei lampjes ) en daar aangekomen hebben we kaarten nodig om de echte krater te beklimmen. Het lukt niet om die nog even snel te bemachtigen dus helaas.. we touren met twee Franse meiden die om een lift vroegen terug naar beneden en crossen door naar de regio Lazio waar we die avond laat maar voldaan op een Agricampeggio terecht komen.

Op dag 43 zien we eigenlijk pas echt waar we beland zijn. Een camping of meer camperplaats midden tussen de landerijen in en vlakbij de duinen en het strand. Perfect voor een paar dagen heerlijk ontspannen lijkt ons en dat blijkt ook! We doen de hoognodige was weer en genieten van zandstrand en ijsco’s. De volgende dag 44 is het natuurlijk weer tijd om even een klein stukje te fietsen. Dat doen we maar in de ochtend want inmiddels zitten we in een echte Italiaanse hittegolf, waar temperaturen van 40 graden heel normaal zijn, dus we proberen het rustig aan te doen. We pakken nog even een lekker lek bandje mee, wat balen is maar inmiddels zijn we zo voorbereid, dat we na een bandenwissel zo weer op pad zijn! Die middag ploffen we lekker op het strand onder de parasol en ook dag 45 brengen we heerlijk door aan het water. Het is hot! Maar wel heel erg relaxt en we rusten goed uit omdat we deze dagen alweer plannen hebben gemaakt om Rome te bezoeken. Dus daar moeten we wel uitgerust aankomen!

• 

• 

• 

• 

• 

Dag 46 rijden we dan ook in nog geen twee uurtjes naar Rome. We hebben een camping uitgezocht waarvan we denken dat we daar vandaan wellicht kunnen fietsen naar alle bezienswaardigheden. We krijgen eerst een rotplekje aangesmeerd, maar we kijken even wat rond en vragen dan of we ergens anders mogen staan. En dat lukt gelukkig! Ze proberen je gewoon wat aan te smeren, maar we willen wel altijd een beetje aardig staan. We gooien de camper neer en proberen daarna meteen te fietsen naar de stad. Het is heuvelachtig, we pakken een heel klein stukje snelweg mee (moet kunnen), maar na bijna een uur staan we met de fiets in de hand op een bijna leeg St Pieterplein. Echt magisch! Ik denk eerst nog even, is dit wel hét plein? Want er zijn gewoon helemaal geen toeristen. Maar we zitten echt goed en omdat we ook helemaal geen rijen zien voor de St Pieter Basiliek bezoeken we die natuurlijk meteen. Heel gaaf om te zien en wat is het leuk iets te bezichtigen als je bijna alleen bent. Dan pas zie je hoe mooi dingen eigenlijk zijn en waarom al die hordes toeristen er jaar in jaar uit met grote getalen naartoe gaan. Echt genieten! Daarna fietsen we heerlijk langs alle andere “tourist traps”, langs de Spaanse Trappen, het Colosseum en eten we ’s avonds in de ‘hippe wijk’ Monti. Werkelijk een topdag. De fietstocht is geweldig in het donker terug, alsof we in een film zijn, alleen ook wel heftig en erg klimmen, dus dat laatste uurtje sporten hakt er wel in!

• 

• 

• 

• 

• 

We slapen mega ruk met veel lawaai op camping Roma in Town, daarnaast bloedhitte en beestjes, maar we moeten door! En dag 47 gaan we gewoon weer met de fiets naar de stad. Als eerste willen we de Sixtijnse Kapel bezoeken, waar je een kaart en tijdslot voor moet kopen. Dat lukt en meteen kunnen we erin. We zien niet alles van het Vaticaan Museum (zijn we allebei veel te ongeduldig voor) maar uiteraard wel alle ‘belangrijke’ werken en na een paar uurtjes gaan we voldaan de stad (lees:bloedhitte) weer in om even te shoppen. We slagen allebei goed en kunnen in de sale mooi wat dingen scoren, dus onze campingoutfitjes zijn weer wat aangevuld! Van een local krijgen we nog wat leuke tips om te eten en zo crossen we met de fiets en google maps weer kris kras door de stad! Laat eten we op een plein waar heel veel Italianen zijn, echt te gek! Maar man mega vermoeiend deze volle dagen in de stad.. We gaan even bedenken of we er nog wel een dag aan vast willen plakken…

En omdat we heel veel tijd hebben maar ook niet jaren op pad zijn, laten we op dag 48 Rome voor wat het is! In twee hele volle dagen hebben we een geweldige indruk gekregen van de stad en het is tijd om wat meters te maken. We rijden door Umbrië en Toscane, langs het meer van Bolsena en Orvieto naar Viareggio. Daar maken we de klassieke fout om te denken dat het altijd leuk is om te kamperen aan de kust… Ik had het eigenlijk wel kunnen weten, kermisattracties en heel druk, onwijs niet ons ding. We rijden toch nog even rond en besluiten dan om meteen door te rijden richting Cinque Terre. De reis is niet zo lang meer en dat gaat eigenlijk heel erg prima. Daar aangekomen zijn er helaas 3 campings vol! Poeh! Gelukkig heeft de laatste camping een plekje en we gaan daar lekker staan. We hebben het nog nooit zo koud gehad, het is in een soort van bos! haha! Morgen maar weer verder bezien. Die ochtend bellen we wel drie keer naar camping Aqua Dolce.. of ze niet tóch een klein plekje hebben. Om 11 uur op dag 49 hebben we beet! Dit lijkt ons namelijk zo’n leuke camping omdat het middenin het centrum van Levanto ligt. Top dus we gaan ervoor. We gooien alles in de camper en rijden erheen. Daar ruimen we alles weer netjes op en gaan we ’s middags lekker op pad. We fietsen via tunneltjes in de bergen naar Bonassola, super leuk om daar even lekker op het strand te liggen! Je moet hier een stok pakken waar je dan bij kan gaan zitten, vrij hilarisch omdat iedereen nog best op elkaar zit. Maar er wordt in ieder geval over nagedacht. Daarna heerlijk borrelen in het stadje Levanto.

De sfeer is echt heel goed hier!

• 

• 

• 

• 

Dag 50! Wat een mijlpaal! Dat hadden we op deze dag zelf niet door hoor. Maar het was wel een onwijs leuke en sportieve dag! We gaan de wandelingen maken tussen een aantal dorpen van de “Cinque Terre”. Goed ingelezen, uitgezocht welke dorpen en welke paden open zijn gaan we met de trein eerst naar Corniglia, waar we de wandeling maken naar Vernazza en vanaf naar naar Monterosso. Het is het blauwe pad, wat moet betekenen dat het heel makkelijk en voor iedereen te lopen is, maar ik moet zeggen dat we het met deze bloedhitte toch best wel heftig vonden! De uitzichten zijn echt geweldig en we klauteren, zweten en lopen stug de twee stukken tussen de dorpen! Bij aankomst in Monterosso hebben we het zo warm dat we meteen willen gaan zwemmen in de zee. We mogen eigenlijk niet het strand op, wat tijdens corona gereserveerd is voor locals, maar de strenge vrouwelijke opzichter vindt ons er waarschijnlijk zo verhit uitzien, dat we toch ‘alleen mogen zwemmen’. Heerlijk even afgekoeld en daarna de trein weer terug naar ons leuke Levanto!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Omdat we nog niet alle dorpjes hebben gezien moeten we die natuurlijk wel op dag 51 afvinken. We pakken de trein naar Riomaggiore en bezoeken daarna Manarola. Beiden mooi om te zien, maar de dorpjes van gisteren vonden we indrukwekkender ( waarschijnlijk ook omdat we een beetje moe zijn van de wandelingen), dus die middag gaan we nog even een uurtje naar het strand vlakbij Levanto en laten we de Cinque Terre verder voor wat het het is.. die avond genieten we nog van de fijne camping in Levanto. Echt een leuke plek om te onthouden!!

• 

• 

En dan is het alweer dag 52! Vandaag gaan we weer op pad. Om 9:15 zitten we al in de bus. Vroeg voor ons doen hoor 😉 We horen alleen wat rammelen.. , dat was ook al bij aankomst op de camping en nadat we de berg oprijden vertrouwen we het toch niet helemaal.. dan maar even langs een garage. De jongen rijdt een rondje, gooit onze glampervan op de brug, haalt het wiel eraf en er blijkt een moer los te zitten.. oepsie! Gelukkig zo te maken en heel snel kunnen we weer op pad, wat fijn is, want er lonkt weer een nieuw land!

Daar de volgende keer meer over 🙂 We zijn morgen alweer 8 weken op pad! Wat gaat de tijd snel ineens en nog zoveel landen te gaan. Dus even een paar dagen gas op de bus om wat kilometers te maken! Benieuwd waar we nu weer terecht gaan komen 🙂

We genieten volop en hebben het nog steeds mega naar ons zin! Heel veel liefs en tot snel!

Fleur & Wijn “De glampers”

• 

• 

•